حیدربابایه سلام(شهریارین یادیله)

غزال   کوچک   زیبا   و     رعنا                 بدور از چشم  مادر  زد به  صحرا 

ز  صیادی  رسیدش  تیر  بیداد                 کزان  ناوک  به  خود پیچید وا فتاد 

دم  مرگ  آن  اسیر   پنجه درد                 نگاهی   جانب    صیاد   خود  کرد 

خداوندا   چه  گویم از نگاهش                 چه هاخوندم ازآن چشم سیاهش 

نگاهش  بد نگاه     دادخواهی                 نگاه   درد و   رنج   بی     پناهی 

نگاهی     بود  مالامال   اندوه                  که     آتش  میزدی بر سینه  کوه 

بدور  افتاده   از   تیمار     مادر                 نه آغوشی کهدرخودگیردش سر 

بدردآ مد دلم  زین ظلم و بیداد                  نظر  کردم  بنفرت   سوی   صیاد 

بدیدم اوهم اندراضطراب است                 زخون ریخته  در  پیچ  و تاب است

نگاهش  مانده  بر آن  رنجدیده                 بصید    کوچک  در   خون    تپیده 

نه  پای  رفتنش  اندر  پی  کار                 نه تاب   ماندنش در پیش  آن  زار 

صحرگاهان شنیدم  طفل صیاد                گل  شاداب   عمرش  رفته  برباد 

قوی دستا ز دست  حق بیادآر                 چو زورت هست جان کس میازار

اثر شیوا وسحرآمیزحیدرباباسروده برادرفقیدم استادشهریارکه دردلها وجانها جا گرفته وعاشقان شعرو ادب را شیفته خود کرده سبب شده که چند نفری به ترجمه آن به فارسی اهمیت گمارند تا هموطنان فارسی زبان ازلذت درک مفاهیم این اثرزیبای ادبی بی بهره نمانند.بنده که به محل مذکور و شخصیتهای آن آشنایی بیشتری دارم ترجمه ای تقدیم خوانندگان کردم،با این امید که ترجمه بنده به شاعر نزدیکتر باشد. 

آزاده خشکنابی (خواهر استاد شهریار)  

1-حیدربابا   هنگام  نوبهاران 

هنگامه تندرو  سیل و طوفان 

وقت  تماشای  جمع  دختران 

                             سلام دارم به تو ای کوهسار 

                             توهم گهی یاد کن از شهریار 

2-درپرش دلکش جوجه کبکان  

جستن  خرگوش  ز بوته زاران 

فصل  شکوفه  کردن  درختان 

                              گربشود شاعر خود یاد کن 

                               خاطر ناشاد  مرا  شادکن 

3- چون گل نوروز دمد دربهار 

هم گل برفش  بنشیند کنار 

ابر  زمانیکه  شود   اشکبار 

                               یاد کن ازاین دل خون زاندوه 

                                تانشود بار غمم همچو کوه 

4-حیدربابا خنده زند روی تو 

گریه کند چشمه تو جوی تو 

مهر    بتابد   بفراسوی   تو 

                                  شاخ  گلی  از  ره  بادم  رسان 

                                  بخت من از خواب گران وا رهان 

5-حیدربابا  روی تو خواهم سفید 

دور و برت چشمه وگل،سرو وبید 

از  پس  ما  باش  زمانی    مدید 

                                دهر قضا وقدر است و فنا 

                                 بی پسرویتیم ودرد آشنا 

6-حیدربابا وعده بتاخیر شد 

عمر گذشت آمدنم دیر شد 

دختر  هم بازی من پیر شد 

                                 غافل ازاین پیچ و خم روزگار 

                                  جدایی و مرگ ومیروانتظار 

.........