بلبل ایران لب از الحان موسیقــــــــار بست پشت موسیقی خمید و چنگ فارابی شکست
در زمين و آسمانش بدرقه است و پيـــشواز كو به جنت ره گشود و رخت ازاين غمخانه بست
سالها سلطان موسيقي ما، معزول زيست تا به اشگ نامرادي از جهاني شست دســـــــــت
او ستون محكمي بود از بناي موسقــــــــي اين ستون غلتيد و لرزيد اين بنا از پاي بســــــت
اودلش با هرگل و برگي كه مي پژمرد،ريخت خاطرش ازهر خس وخاري كه برمي خاست،خست
صحفه هاي او همه اسناد تاريخي ماست گر زمان نسپاردش در زيز پي چون پيل مســـــت
باري اين گنجينه ملي ، پرستاري كنيـــــــد موسقي روحاني است اي ملت مطرب پرست
دگر آواز شكست نشنوي از كس درست و آن رهاب و دير او با صد لحيم و بند بســــــــــت
او نبوغ قرن بود و قهرمان موسقــــــــــــــي ورنه در هرباغ و راغي،بلبلي خواننده هســــــــت
درگذشت استاد بی همتای آواز ایران استاد محمدرضاشجریان ضایعه ایست جبران ناپذیر
اگرچه آینده قابل تصور نیست اما سالها زمان می برد تا چون او پا به عرصه ی گیتی نماید.
براستی که اورا می توان عصاره موسیقی ایران نامید جمیع زیباییهای آواز های استادان بزرگی چون سید رحیم اصفهانی،سید حسین طاهر زاده،استاد جلال تاج اصفهانی ،استاد ابوالحسن اقبال آذر،استاد غلامحسین بنان و......به کمال زیبایی در آوای ملکوتی استاد محمدرضای شجریان نهفته است .ادوات تحریر او بدین بی نظیری وزیبایی در اوج فصاحت وبلاغت در هیچ یک از آوا های آواز خوان های موسیقی ایران زمین شنیده نشده است.بی تردید آیندگان برما رشگ خواهند برد که هم عصر استاد شجریان بوده ایم و آوای بی همتای اورا از نزدیک شنیده ایم.براستی که او تکرار نخواهد شد...........
دلبر برفت و دل شدگان خبر نکـــــرد یاد حریف شهر و رفیق سفر نکــــرد
گفتم مگر به گریه دلش مهربان کنم چون سخت بوددردل سنگش اثرنکرد
روحش شاد یادش گرامی باد
