به مرغان چمن
خراب از یاد پاییز خمار انگیز تهرانــــــــــــــــم خمار آن بهار شوخ و شهر آشوب شمرانم
خدایا خاطرات سرکش یک عمر شیدایــــــــی گرفته دردماغی خسته چون خوابی پریشانم
خیال رفتگان، شب تا سحر در جانم آویــــزد خدا یا این شب آویزان چه میخواهندازجانم
پریشان یادگاریها بر بادند و می پیچنـــــــــــد بگلزار خزان عمر چون رگبار بـــــــــــــارانم
خزان هم با سرود برگریزان عالـــــــــمی دارد چه جای من که ازسردی وخاموشی زمستانم
مگر کفاره آزادی و آزادگیها بــــــــــــــــــود؟ که اعصابم غل و زنجیر گشت و صبر زندانم
ببحرانی که کردم آتشم شد از عرق خاموش خوشا آن آتشین تبها که دلکش بود هذیانم
سه تارمطرب شوقم گسسته سیم جانسوزم شبان وادی عشقم شکسته نای نالانم
نه جامی کو دمد در آتش افسرده جان من نه دودی کو بر آید از سر شوریده سامانم
شکفته شمع دمسازم چنان خاموش شدکزوی باشک توبه خوش کردم که میبارد بدامانم
گره شد در گلویم ناله جای سیم هم خالی که من و اخواندن این پنجه پیچیده نتوانم
کجا یار و دیاری ماند از بی مهری ایــــــــــام که تا آهی برد سوز و گداز من بیارانم
بیا ای کاروان مصر آهنگ کجـــــــــــا داری؟ گذ ر بر چاه کنعان کن من آخر ماه کنعانم
سرود آبشار دلکش پس قلعه ام در گــوش شب پائیز تبریز است و در باغ گلستانم
گروه کودکان سرگشته چرخ فلک بــــــــازی من از بازی این چرخ فلک سر در گریبانم
بمغزم جعبه شهر فرنگ عمر بی حاصــــل بچرخ افتاده و گویی در آفاق است جولانم
چه دریایی چه طوفانی که من درپیچ وتاب آن بزورق های صاحب کشته سرگشته میمانم
ازاین شورم که امشب زدبسرآشفته وسنگین چه میگویم نمیفهمم! چه میخواهم نمیدانم!
باشک من گل و گلزار شعر پارسی خندان من شوریده بخت از چشم گریان ابر نیسانم
کجا تا گویدم بر چین و تا کی گویدم بر خیز بخوان اشک چشم وخون دل عمریست مهمانم
بنامردی مکن پستم بگیر ای آسمان دستم که من تابوده و هستم غلام شاه مردانم
چه بیم غرقم از عمان که جستم گوهر ایمان دلا هر چند کز حرمان هنر بس بود تاوانم
فلک گو بامن این نامردی و نامردمی بس کن که من سلطان عشق و شهریار شعر ایرانم
گلهای تازه برنامه شماره۱۱
آواز:استادعبدالوهاب شهیدی
غزل:استادسیدمحمدحسین شهریار
مایه:دستگاه همایون گوشه شوشتری
نوازندگان: عود: عبدالوهاب شهیدی تنبک :امیرناصر افتتاح
گوینده:آذرپژوهش صدابردار:محمد جهانفرد اجراء:بهمن ۱۳۵۱
