حیدربابایه سلام(شهریارین یادیله)

                                               قوش کیمی داغلاراوچوب،یئل کیمی باغلارکیچدی

تنهادرکودکی خوش بودم،آن هم درحال پرواززمین وآسمان-کوهها همچون پرنده پروازکرده،باغهامانندباد گذشت.

صونرا، بیردن  قاطار   آلتیندا  قالیب، اوستومدن

                                              دئیه  بیلمم  نه قدر سئل  کیمی، داغلار   کئچدی

پس از آن ناگهان درزیرقطار ماندم و-می توانم بگویم چه قدرکوههامثل سیل ازرویم گذشت.

اوره گیمدن خبرآلسان:<نئجه کئچدی عمرون؟>

                                              گوز  یاشیملا  یازاق:<من  گونوم  آغلار  کئچدی>

اگرازقلبم بپرسی که<عمرتوچگونه گذشت؟>-با آب چشمم خواهدنوشت:<من روزگارم گریان گذشت>

شعر از:استاد سید محمد حسین شهریار

ازراست:استادشهریار-شراگیم فرزند نیما-نیما یوشیج-کودک نشسته شهرزاد فرزند استادشهریار