حیدربابایه سلام(شهریارین یادیله)

ماهم  آمد به  در خانه  و  در خانه  نبودم              خانه گویی به سرم ریخت چواین قصه شنودم

آنکه می خواست به رویم دردولت بگشاید              با که گویم  که  در خانه  به  رویش  نگشودم

آمد آن  دولت  بیدار  و مرا بخت فرو خفت               من که یک عمرشب از دست خیالش نغنودم

آن که می خواست غبارغمم از دل بزداید               آوخ   آوخ   که   غبار    رهش  از  پا   نزدودم

به   غزل  رام  توان  کرد  غزالان   رمیده                شهریارا    غزلی  هم  به  سزایش  نسرودم

من   بلبل   عشاق  به  دامی   نشوم   رام        در  دام  تو هم  بی  طمع   دانه       بمیرم

شمعی و طواف حرمی بود که می خواست        پروانه    بزایم   من   و     پروانه       بمیرم

من در   یتیمم   صدفم    سینه     دریاست        بگذار    یتیمانه       و  دردانه          بمیرم

بیگانه    شمردند   مرا    در   وطن   خویش        تا بی   وطن  و از همه   بیگانه       بمیرم

این  دیر  مغان  ته  چک  ایران  قدیم   است       اینجاست که من بی چک و بی چانه بمیرم

در  زندگی  افسانه  شدم   در    همه آفاق        بگذار  که  در   مرگ   هم  افسانه   بمیرم

                                                                         استاد سیدمحمدحسین شهریار

آفتابا  تو  برون  آی   که  امشب      مهتاب            پیش چشمم نه چراغی است که نوری دارد

                                                                                                              استاد شهریار

شهریارا گو دل از ما مهربانان مشکنید          ورنه قاضی در قضا  نامهربانی  می کند

ایل الیندن توتماخ اونون ایشیدی

گوزللرین     آخیره   قالمیشیدی

                               اوننان سورا دونرگه لر دوندیلر

                               محبتین چیراخلاری سوندیلر

پدرم مرد میهمان نوازی بودو خوان احسانش همواره گسترده وکارش دستگیری از افراد ایل و قبیله بود او آخرین یادگار نیکو مردان نادر زمان بود که به درود زندگی گفته بودند.

تا او نیز به ابدیت پیوست ورق برگشت و اوضاع روزگار دگرگون شد وچراغ های محبت یکباره خاموش شدند. 

شادروان سید اسماعیل موسوی ملقب به حاج میر آقاخشکنابی ۱۳۱۳-۱۲۵۰

وطن-وطن  دئمیشم ،باش  گوزومه   تاپتامیشام

اوتورمیشام  گئجه- گونـــــدوز ، وطن مصیـبـــتینه

عزیز  دیاریما ، خلـــــوتده  احیــا  ساخــلامیشام

دکتر رحیم چاوش اکبری(یسنای تبریزی) ،شاعر واستاد دانشگاه متولد ۱۳۱۵ در محله قره آغاج تبریزاست.

از آثار او :آثار: مهردادنامه، تذکره خط و خطاطان، ترجمه کتاب حاج میرزا حبیب، گنجینه دانش ،حکیم بانوی شعر  پروین اعتصامی ودومانلی داغ و......

ابیاتی از دومانلی داغ که نظیره ای بر  حیدربابایه سلام استاد شهریار است با این تفاوت که حیربابای شهریار مخمس است ولی دومانلی داغ مربع است.

بند ۱

دومانلی داغ داشیم دوشوب غربته

فلک  منی  گورنه  سالیب    محنته

سنه ساری خیال قوشون اوچوردوب

سن کی وارسان من قالمارام  منته

بند۴۱

کاش اولایدی آچان گولر سولمویا

عومورجامی هئچ بیرزامان دولمویا

بو مثل دی بیر  آیریلیق بیر  اولوم

دوغروداندا هئچ  بیریسی اولمویا

نگارنده در محضر دوست عالیقدر و دانشمندم دکتر رحیم چاوش اکبری